„Niewidoczne. Historie warszawskich służących”

Czarno-biała fotografia kobiety. Fotografia nosi znaki zniszczenia.

Warszawa. Początek XX wieku. W stolicy każdego roku około 40 tysięcy młodych kobiet sprzątało, gotowało i prało w setkach mieszkań. O ich doświadczeniach, pracy, ale i intymnym życiu warszawiaków opowiada wystawa, którą jeszcze przez kilka dni – do 20 marca można obejrzeć w Muzeum Warszawy.

To pierwsze takie ujęcie opisujące zapomnianą historię kobiet oraz rolę pracy domowej. Praca w domu od zawsze była deprecjonowana, jednak nieodzownie towarzyszy każdemu. Muzeum ukazuje służące jako główne bohaterki przedstawianej ekspozycji. Podmiotem wystawy są służące do wszystkiego – dziewczyny na których barkach położono odpowiedzialność za całokształt funkcjonowania domu. Kobiety bez jasno określonej specjalizacji, zatrudniane przez średnio zamożnych mieszczan w dwudziestoleciu międzywojennym. Historia pokazana przez ich pryzmat. Codzienność miejska ze służącymi na drugim planie, w tle mniej lub bardziej znaczących wydarzeń – to właśnie kwintesencja tej wystawy.

Ekspozycja obejmuje ponad 400 obiektów, rozmieszczonych w sześciu salach, opowiada życie służących i historię pracy domowej. Temat pokazano poprzez przedmioty historyczne, jak i współczesne dzieła sztuki.

Ciekawym zabiegiem jest ułożenie wystawy w formule drogi, bowiem układ opowieści pokazuje historie kobiet od momentu przybycia do Warszawy, przez poszukiwanie pracy i codziennie wykonywane obowiązki. Kolejne części ekspozycji odnoszą się do relacji z chlebodawcami, działalności związków zawodowych i organizacji filantropijnych na rzecz pracownic domowych oraz wizerunku służących w prasie czy reklamie. W ostatniej części wystawy przedstawione zostały różne perspektywy podejścia do pracy domowej po 1945 roku oraz komentarze współczesnych artystek.

Wystawę można zwiedzać: