Chorobę wieńcową charakteryzuje się najprościej jako zespół objawów wywołanych niedokrwieniem mięśnia sercowego. Skutki choroby odczuwa się, gdy dochodzi do zwężenia światła tętnicy wieńcowej powyżej 70%.
Nieleczona choroba wieńcowa może powodować zawał mięśnia sercowego lub nagły zgon.
Przyczyny:
Miażdżyca uznawana jest za główną przyczynę choroby wieńcowej. W ścianie naczyń tworzą się blaszki miażdżycowe, zwężające światło naczynia, które powodują upośledzenie dopływu krwi do mięśnia sercowego, czego skutkiem jest niedotlenienie mięśnia sercowego.
Przyczyny choroby wieńcowej (niedokrwiennej) to również m.in.:
• skurcz lub tętnicy wieńcowej
• zapalenie tętnic wieńcowych
• wady anatomiczne naczyń wieńcowych
• uraz tętnicy wieńcowej
• zakrzepica tętnicza
Czynniki ryzyka występowania choroby
Ryzyko choroby wieńcowej rośnie wraz z wiekiem (szczególnie po 40 roku życia). Nie bez wpływu na jej występowanie są również uwarunkowania genetyczne, istnienie innych chorób w szczególności cukrzycy, dyslipidemii, nadciśnienia tętniczego czy niewydolności nerek. Jeżeli palisz tytoń, jesteś otyły i prowadzisz siedzący tryb życia to prawdopodobieństwo choroby niedokrwiennej drastycznie wzrasta.
Jak rozpoznać chorobę wieńcową:
Gdy odczuwasz krótki (maksymalnie 3 minutowy) ból po wysiłku fizycznym, uczucie ciężaru w okolicach mostka czasem między łopatkami to najprawdopodobniej odczuwasz skutki choroby wieńcowej. Warto udać się do lekarza i zdiagnozować właśnie w tym kierunku. Lekarz przeprowadzi wywiad oraz badanie fizykalne, a na dalszym etapie zleci badania laboratoryjne, a także m.in. EKG czy ECHO serca.
Leczenie:
W przypadku niezaawansowanej choroby wieńcowej istotne jest niwelowanie każdego z czynników ryzyka, które dotyczą właśnie nas.
Jeżeli:
- palisz – ogranicz palenie albo rzuć
- masz nadwagę – zmniejsz masę ciała
- prowadzisz siedzący tryb życia – zwiększ aktywność fizyczną
- masz nadciśnienie tętnicze – zmniejsz je możliwie naturalnymi sposobami
- masz choroby współistniejące – lecz je
Gdy zmniejszanie czynników ryzyka nie pomaga, należy rozpocząć leczenie farmakologiczne lub interwencyjne, np. angioplastykę.